Hier wat nieuws vanuit Zambia.

Mulishani? = How are you?

Momenteel verblijf ik in het Faith Orphanage Centre in Kitwe. Hier leren jongeren en jong volwassen vaardigheden zoals houtbewerking, landbouw, naaien, kippen houden, computer,...
Ook is het FOC actief in 24 dorpen. Ze ondersteunen er wezen en kwetsbare kinderen. Ze proberen ook dat kinderen die wees zijn, terecht kunnen bij hun relatives (ipv in een echt weeshuis) . Wij zijn naar 1 van de 24 dorpen geweest (zie titel), daar hebben ze een school gebouwd (ongeveer een jaar geleden)

De taal die ze hier spreken = Bemba. Ze hebben me hier alvast wat woorden proberen te leren.
Ik ben hier samen met Lydia en Joukje. Zij komen uit Nederland. Zij zijn wel al sinds december in Zambia en sinds 6 februari hier in het FOC. Zij waren ook al een week naar het dorp geweest voor ik hier toekwam en dan zijn we nog een week samen geweest.

Woensdag 07/03
Vertrokken naar het dorp. Ongeveer twee uur rijden in de laadbak van de auto. Het laatste stuk een weg vol met putten, echt wel hobbelweg. Aangekomen, ons geïnstaleerd in één van de lokalen. Nog voorbereid voor de volgende dag.

Donderdag 08/03
Om 6u15 op. Lydia en Joukje vertelden dat vorige week steeds er al heel wat kinderen waren om 7 uur, terwijl school pas om 8 uur begint. Maar vandaag waren er maar 2 kinderen. Wat bleek het was een feestdag namelijk Womenday, niemand had ons dit echter verteld. Maar uiteindelijk zijn er toch een aantal kinderen gekomen en hebben we met hen gekleurd, gepuzzeld, gespeeld.

Vrijdag 09/03
In de voormiddag met de kinderen letter ABC aangeleerd en in de schriftjes (we hebben in de stad een heel aantal schriftjes gekocht voor hen) geschreven, wat wiskunde, kleuren aan de hand van ballonnen, een aantal dingen op bord getekend en daarvan Engelse woord geleerd. Deze kinderen volgen alleen in de voormiddag les.
In de namiddag komen de kinderen, jongeren van Grade (= jaar) 4 tot 9. Door elkaar. Er waren ongeveer 7 jongeren. Hier dan de Zambiaanse vlag en de betekenis ervan les gegeven, Ook dingen getekend op bord die ze dan moesten overtekenen en het Engelse woord erbij schrijven. We konden niet echt les geven omdat deze jongeren geen Engels begrijpen. Dus moesten we echt wel uitvinden wat we wel konden doen. Wat wel vervelend was, was dat er soms ook leerlingen later kwamen. Dus hebben we gevraagd om maandag allemaal om 14 uur aanwezig te zijn.

Weekend:
Jaukje en Lydia haddan popjes, autootjes, armbandjes mee. Die zijn we gaan uitdelen aan de kinderen uit de dorpen. Fijn om hier rond te wandelen. Ook hele vriendelijke mensen ontmoet. Vele mensen moesten ook wel raar kijken (en ook wel omkijken soms zelfs 2 keer) naar die Mzungus (blanken). We waren daar toch wel de enige blanken. En hier zijn ook nog niet veel blanken geweest. Het dorpje moet je je voorstellen als verschillende hutjes, stenen huizen. 1 a 2 per stuk grond+ ook een open kookhut. Vele maisvelden. Een piepklein winkeltje. In het dorp zijn er trouwens ook nog een communityschool en een gouvernementschool. De school waar wij waren is een school voor kinderen die in de andere 2 scholen niet terecht kunnen. Alhoewel er soms dus ook kinderen komen van de gouvernemtschool wanneer ze daar geen les hebben. Ook wel een kleine kliniek waar we een rondleiding hebben gehad: Hier werken 2 verpleegsters die daar alles draaiende houden zelfs ook als vroedvrouw, ze moeten ook diagnoses stellen,... Vriendelijke mensen in het dorp. We mochten ook steeds foto's trekken. Ook toen het plots begon te gieten en te onweren, mochten we metteen schuilen bij mensen.
Voor de school wonen Jozefien en haar man Davidson en dochtertje Wendy. Zij zijn daar contactpersoon ter plaatse. En ze geven ook les op school.

Maandag 12/03
's morgens aan het gieten. Om 7 uur nog geen kinderen te zien. We dachten dat dit kwam door de felle regen. Wanneer het regent, komen kinderen later want het regent dan echt wel heel hard. Maar wat bleek, het was weer een feestdag. Youthday dit keer. En weer had niemand dit gezegd. Maar in de namiddag zijn er toch een aantal jongeren gekomen. Aan hun hebben we dan een les rond HIV/ Aids gegeven. Omdat ze geen Engels begrijpen, hebben we aan Davidson gevraagd om te vertalen naar Bemba.

Dinsdag 13/03
In de voormiddag zaten in de ene klas: preschool (2,3,4 jaar) een 40 tal kinderen (zaten met 3 a 4 op een bankje) en in de andere klas: grade 1 - 3. Er komen ook niet steeds dezelfde kinderen. Een grote groep wel maar anderen dan weer niet. Er zijn ook kinderen die komen als ze vrij zijn van de gouvernement school. Kunnen wij ons niet voorstellen hé: wij waren altijd blij als we een dagje vrij hadden van school. Hier is het echter een heel ander leven. Ze hebben hier dan ook zo weinig. Rond 10U30 worden de kinderen naar huis gestuurd.
In de namiddag: Grade 4 - 9: Een 10 tal leerlingen: Begrijpend lezen: een Engelse tekst uit een boek voor Grade 2. Omdat we wisten dat deze kinderen, jongeren geen Engels begrijpen (de meesten konden het wel lezen, maar begrijpen het niet) hadden we Davidson gevraagd om te helpen. Wel fijn om te zien hoe enthousiast ze achteraf ook de vragen over de tekst probeerden te beantwoorden.
We hadden in de stad voor we naar het dorp vertrokkek ook wat leerboeken gekocht.
Geleerd hoe een Afrikaanse oven werkt.

Woensdag 14/03
Vm: toen de kinderen van de voormiddag weg waren stond Benson, een jongen die we vorige week hebben gezien met 9 andere kinderen in de klas. Ze kwamen van hun school en wilden nog verder leren bij ons.
In de nm hebben we dan nog begrijpend lezen gedaan.
Normaalgezien werden we woe opgehaald maar dit is verschoven naar donderdag ochtend.

Wat algemene dingen:
Er zijn hier ook 4 meisjes (+- 23 jaar) die hier een soort van stage doen om te teachen. (Waarvan C ook echt aangeduid om voor ons te zorgen.)Wat zij echter doen (wat ik gezien het alleszins), is de kinderen constant een ABC lied in koor laten zingen. Het 123 opzeggen. Kinderen kennen dit klakkeloos vanbuiten zonder de betekenis ervan te kennen. Ook gebruiken ze de kleurplaten om te laten kleuren maar verder gebeurt er niets tijdens hun lessen. Jammer!!! De communicatie tussen ons en de meisjes liep ook niet altijd goed. Ze deden ook echt niet altijd wat ze zouden moeten doen, van wat hen verwacht werd. Vertelden ons ook niets ivm de feestdagen. Toch heeft dit zeker de goede ervaring niet in de weg gestaan. Dit is zeker niet het gene waar ik terug aan ga denken als ik aan het dorp denk!!! Want de fijne ervaring overstijgt deze wel degelijk.
Het dorp was een hele fijne ervaring om te beleven, om er middenin te staan. Het is wel schrijnend als je ziet dat heel wat kinderen een ontwikkelingsachterstand hebben, ze lijken jonger als ze zijn. Het is een heel ander leven dan wij kennen. Ze hebben zo weinig. Ook het speelgoed dat wij kennen en zo belangrijk is voor onze ontwikkeling, kennen ze niet. Ook puzzelen: Ze kunnen niet wat een kind op die leeftijd moet kunnen. Ze begrijpen ook geen Engels. de meesten kunnen het wel lezen maar begrijpen het niet. Er wordt ook veel gecopieerd van het bord, het ABC van buiten gezongen zonder dit echt te begrijpen.
Maar de kinderen willen echt graag leren. Ze doen hun best. In het begin waren ze zo verlegen maar met de tijd bloeidden ze echt open.

Ook de structuur van de school is me na deze week niet duidelijk geworden. Echt geen structuur, geen duidelijkheid. Bv in de namiddag komen de jongeren dan eens om 14u 30 dan eens om 15 uur. Zelfs eens gezien dat er nog later toekwamen. Maar eigenlijk is het hele onderwijssysteem nog niet echt duidelijk voor me. Ze gaan vaak van het ene naar het andere jaar zonder examens te doen. Maar zoals ik zei ik begrijp nog niet hoe hoe het juist in een zit.
We hopen ook dat we toch een aantal mensen hebben doen beseffen dat de kinderen en jongeren geen Engels begrijpen, ookal zeggen ze van 'Yes, Yes, we know English' En dat dit toch belangrijk is om aan te leren.
We spraken ook met een leraar van een andere school. Hij vertelde ons dat ouders hier niet altijd het belang van school inzien. En zijn kinderen die niet naar school gaan of maar tot een bepaalde grade. Hij zei dat we een voorbeeld konden zijn voor kinderen en ouders: vrouwen die wel gestudeerd hebben, die dingen bereiken.

Van donderdag tot en met zondag
- Zalig om terug een toilet, een koude douche en electriciteit te hebben.
- Kledij gewassen, naar de markt geweest,gewandeld,...

Maandag 19/3
Les gegeven rond HIV aan de jongeren hier.
Verdere plannen:
Morgen gaan we de mijnen bezoeken. We mogen er niet in owv regenseizoen. In de nm terug lesgeven over TBC. ook nog lessen voorbereiden.

Woensdag, donderdag: ook nog hier

Vrijdag gaan we naar Ndola, waar Faith woont. We gaan daar een psychiatrische kliniek bezoeken en ook normaalgezien een centrum voor blinde mensen.
We blijven het weekend dan bij faith logeren en maandag vertrekken we dan richting Livingstone met de bus. Daar gaan we nog vrijwilligerswerk doen op Malota, een school in een sloppenwijk.

Nog wat weetjes:
- de meeste mensen eten hier Nshima (maismeel met water: wordt gekookt en worden dan dikke harde brij, dikke bollen: je neemt er een stukje van af, kneedt dit met je hand en dat eet je het op). Mensen die geen brood (=duur!) of ander eten kunnen betalen, eten tot 3 keer per dag Nshima. Maar ook mensen die wel andere dingen kunnen betalen, eten toch ook Nsima. Je kan dit eten met groenten (pompoenblaren, cabbage, sweetpotatoleaves, Okra,...) en met vlees of soja. Sommige mensen kunnen zich maar 1 maaltijd per dag veroorloven.
- Wij eten hier ook wel andere dingen zoals rijst met groenten en vlees, gebakken aardappelen (lijkt op frieten die 1 keer voorgebakken zijn), Fritas (kan je een beetje vergelijken met oliebollen) , pasta,...
- Een weerpraatje: Het is regenseizoen. Het kan hier heel mooi weer zijn (rond de 25 graden denk ik) maar het kan hier ook in ene keer omslaan en gieten en onweren.
- Elke avond doen de jongeren hier een devotion waarbij er gebeden en gezongen wordt tot God. Morgen avond wordt van ons verwacht dan we vooraan een lied gaan zingen, mag ook in het Nederlands. Lieve help, ik heb er alvast zenuwen voor. Zingen is een talent dat ik niet heb meegekregen.
- Hier op het domein verblijft ook een Canadese familie, hele vriendelijke mensen. De man is bezig met het oprichten van een farm hier in de buurt. Ze zijn hier voor een jaar tot in augustus. We zijn hier al mogen gaan eten + film kijken ( Marie kan heerlijk koken) Woensdag gaan we samen eten in de stad.
- In aug viert FOC haar 20 jaar bestaan.
- Vele vriendelijke mensen hier
- Hier komen echt niet zoveel toeristen naar toe. Mensen staren dan ook naar je, spreken je aan, vragen van waar je bent, kijken op als ze je zien,...
- De markt hier in Kitwe heel intimiderend om rond te lopen! kan zeker niet als vrouw alleen. Daar lopen vele ongure types rond. Ze zien je als dollartekens. Roepen dingen naar je.
- Kledij hier: Chitenge= stof van ongeveer 2 meter dan je rond je middel wikkelt. Je mag geen short aandoen, ook geen rok tot boven de kniën (kan wel als je er een legging onder aandoet) Blote armen en wat decolté mogen wel. Vooral de billen mogen niet te veel geacentueerd worden.

- Ik had een bal meegenomen. Dit vonden ze super. Ze hebben veel gevoetbald. Ze hebben zelf geen echte bal wel een zelfgemaakte opgerold plastiek en daar touw rond.

Zo, ik denk dat dit het zowat was voor vandaag. Ik hoop dat ik niet te veel fouten heb geschreven en ook niet te veel chaos in de tekst want ondertussen is het al bijna 2 uur.
Tot schrijfs,
Heel veel groetjes!,
Mapalo (= mijn Bembanaam, gekregen van de jongeren hier = blessings)
Sofie